เคลื่อนที่ไปตามช่องว่างสีดำ
ไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีเหนือ ไม่มีใต้
ชีวิตไม่ต่างอะไรกับดาวหาง
ท่องเที่ยวไปตามจักรรวาล
ไม่ตกเป็นทาสของแรงโน้มถ่วง
แห่งระบบสุริยะจักรวาลใดๆ
รอคอยเพียงช่วงเวลาหนึ่ง
สัมผัสการเสียดสีของชั้นบรรยากาศ
ทำให้เกิดเปลวเพลิงเผาพลาญ
สร้างสรรค์พลังงานแห่งการเปลี่ยนแปลง
และเมื่อเวลาสุดท้ายของฉันมาถึง
ฉันคงจะตกกระทบลงบนดาวเคราะห์บางดวง
กลายสภาพจากสิ่งเคลื่อนที่
เป็นเพียงก้อนหินนิ่งๆเพียงก้อนหนึ่ง
ซึ่งไม่มีผู้ใดมองเห็นและให้ความสำคัญ
เมื่อนั้น * ความสงบ คงบังเกิดขึ้น
ในขณะที่ดวงใจของฉันยังคงลุกโพลง
ด้วยเปลวไฟ * แห่งการเดินทาง
ด้วยพลังงาน * แห่งความทรงจำ

A person starts to live
when he can live outside himself >>
วันที่ 2ม.ค.53
ที่เดอะมอลล์
4โมงเย็น
ศูนย์อาหารใต้ดินนะ
...ย้ำ..
รวมห้อง !!